Satmak yerine ürün geliştirmek, bir kurucunun sahip olduğu en inandırıcı erteleme biçimidir, çünkü arkasında gerçek bir şey bırakır. Bir özellik eklersiniz, uygulama gerçekten daha iyi olur ve çalışmış gibi hissedersiniz. Ama yaptığınız son beş şeyi kimse kullanmadıysa, altıncısı ürün çalışması değildir.
Commit geçmişi olan bir kaçıştır. Bunu yaptığınızın dürüst işareti basit: neredeyse kimsenin görmediği bir ürünü geliştirmeye devam ediyorsunuz.
Özellik mi eklemeliyim, müşteri mi bulmalıyım
Sormak zorundaysanız, yanıtı zaten biliyorsunuz. Ele veren şey soru değil, erişim rahatsız edici hale geldiğindeki refleksinizdir. Özellik isteği acil gelir, yol haritası geride kalmış gibi gelir ve bir sonraki şeyi yapmak sorumlu hamle gibi gelir. Bunların hiçbiri müşteriyle ilgili değil.
Kod düzenleyicisinde birinin gelen kutusunda olduğunuzdan daha rahat olmanızla ilgili.
Sade hali şu. Gerçek insanlar elinizdekini kullanmadan önce, daha fazla özellik size hiçbir şey söyleyemez. Henüz kimsenin sormadığı sorulara yanıt ekliyorsunuz. Başlarda önemli olan tek bilgi, kendi kafanızın dışındaki birinin ürüne dokunup ya kalması ya da gitmesinden gelir.
Bu olana kadar her özellik, bir tahminin üstüne konmuş bir başka tahmindir.
Ürün geliştirerek kaçmayı gerçek ürün çalışmasından nasıl ayırırım
Gerçek ürün çalışması bir kişiden sonra gelir. Biri ürünü kullandı, bir duvara çarptı, size söyledi ya da davranışıyla gösterdi ve siz o belirli duvarı düzeltiyorsunuz. Ürün geliştirerek kaçmak ise hayali insanlardan önce gelir. Bunu isteyecek bir kullanıcı hayal edersiniz ve onun için yaparsınız.
Fark, özelliğin kimin için olduğunu söyleyip ona ihtiyaç duydukları ana işaret edip edemediğinizdir. Yanıt varsayımsalsa ("bir kullanıcı CSV'ye aktarmak isteyebilir"), bu bir tahmindir.
Yanıt somutsa ("deneyen yedi kişiden üçü aynı hafta CSV istedi"), bu iştir. Yedi kişi harekete geçmek için yeterlidir. Sıfır kişi yedinin küçük bir versiyonu değildir. Başka bir kategoridir ve ne kadar ürün geliştirirseniz geliştirin bu değişmez.
Kimsenin istemediği bir özellik ilerleme değildir. Masaya daha kimse oturmadan yapılmış bir bahistir.
Hiç kullanıcınız yokken özellik şişmesi
Kullanıcılarınız varken özellik şişmesi bir disiplin sorunudur. Hiç kullanıcınız yokken özellik şişmesi ise bir saklanma sorunudur ve daha kötüdür, çünkü saklanmanın tam tersi gibi hissettirir. Üretiyorsunuz. Repo hareketli. Değişiklik günlüğü uzun.
Ve bu süre boyunca asıl darboğaz, yani bir yabancıya ürüne baktırmak, el değmeden duruyor, çünkü yazacak hiç kod ve temiz bir bitirme hissi sunmayan tek görev bu.
Beş mesaj göndermekten kaçmak için bir ayarlar sayfasını yeniden düzenledim. Mesajlar bana bir şey öğretirdi. Ayarlar sayfası bana, mesajlardan kaçmakta iyi olduğum dışında hiçbir şey öğretmedi.
Kendinize erişim yapacağınıza söz verdiğiniz bir gün veritabanı şemanızı yeniden düzenlediyseniz, bu hissi tam olarak bilirsiniz ve bunun bir erdem olmadığını da bilirsiniz.
Ürün geliştirmeyi bırakın, satmaya başlayın: gerçekten işe yarayan kural
İrade bunu düzeltmez, çünkü ürün geliştirmek gerçekten iyi hissettirir ve satmak gerçekten kötü hissettirir. Kararı ortadan kaldıran bir kurala ihtiyacınız var, işte benim kullandığım. Bilerek tek bir hareketli parçası var.
Doğru kişilerden N tanesi mevcut özelliği görene kadar yeni özellik yok.
Kuralın tamamı bu. Etrafındaki işleyiş:
- N'yi ve kişiyi seçin. Küçük ve gerçek. Örneğin "outbound çalışmasını kendisi yürüten, tek başına çalışan yirmi kurucu". Bir pazar değil, gözünüzde canlandırabileceğiniz bir kişi. Onu canlandıramıyorsanız sayamazsınız da.
- "Gördü", ziyaret etti değil, kullandı demektir. Bir sayfa görüntülemesi bir insan değildir. Kaydoldu, etrafa tıkladı ya da siz ona ürünü gösterirken izledi. Görmek budur.
- N'ye ulaşana kadar elinizdeki özellik dondurulur. Kullanımı engelleyen hatalar serbest. Cilalama, yeni alanlar, yapmak için can attığınız şey, hepsi kilitli.
- N'ye ulaştığınızda, ürün geliştirmeden önce ne olduğunu okuyun. Ne yaptılar, nerede takıldılar, neyi iki kez istediler. Artık kafanızın dışından gelen bir kuyruğunuz var.
- Sonra, ancak o zaman, en üstteki maddeyi yapın. Ve sayaç sıfırlanır. Bir sonraki özellik bir sonraki N'yi bekler.
Kural işe yarar, çünkü rahatsız edici görevi kilidi açık tek görev haline getirir. Ürün geliştirmek istiyorsunuz ve ürün geliştirmeye geri dönen tek yol, kaçtığınız erişimin tam içinden geçiyor. Bir irade savaşı olmaktan çıkar ve bir kapıya dönüşür.
Aracın uyduğu ve uymadığı yer
Bu kuralı bugün bir tablo ve kendi gelen kutunuzdan başka hiçbir şey olmadan çalıştırabilirsiniz ve en azından insanlara ürünü gördürmek hâlâ kırılan tek adım olana kadar bunu yapmalısınız. Sorununuz yayına almak yerine ürün geliştirmeye devam etmekse, bunu hiçbir yazılım düzeltemez. Yukarıdaki kapı ücretsiz ve çözümün tamamı o.
Bir aracın emeğini hak ettiği tek yer ikinci adımdır, "gördü"nün N gerçek insanın gerçekten baktığı anlamına gelmesi gereken yer. Elle bu ölçeklenmez. Tek bir kişi için gerçek bir anlatım on dakikadır ve yirmi tanesi bütün haftanızdır, bu yüzden sessizce kimsenin izlemediği genel bir toplu gönderime dönüşür.
Personade'i bu duvar için yaptım, bu da onu, evet, satmak yerine yaptığım bir şey daha yapıyor. Fark şu: sizi yeniden göndermeye itmek için var.
Erişiminizi LinkedIn'de yürütür: bağlantı daveti, mesaj ve takip mesajları, kendi hesabınızdan gönderilir ve biri yanıt verdiği anda durur. Mesajınız bir anlatımsa, üstüne bir video eklentisi her lead'e yalnızca onun için hazırlanmış bir açılışla kendi versiyonunu verir ve kimin izlediğini söyler. Bu, sizin için sayılmış "gördü" sinyalidir.
Yapmayacağı şey erişim mesajlarını yazmak, N'nizi seçmek ya da kimsenin istemediği bir ürünü insanların istediği bir ürüne çevirmektir. O kısımlar sizde kalır.
Bu değişimin neden olduğunun daha uzun halini isterseniz ürün yapmak neden bedava oldu da satış olmadı yazısını yazdım. Daha derin sorun dağıtımı tamamen atlamış olmanızsa, oradan başlayın.
Sık sorulan sorular
Daha fazla özellik mi eklemeliyim, yoksa müşteri bulmaya mı odaklanmalıyım? Neredeyse her zaman önce müşteri bulun. Bir özellik, ancak gerçek insanlar ürünü kullanıp nerede kırıldığını gösterdikten sonra size bir şey öğretir. Hiç kullanıcı yokken yeni bir özellik, karşılaştıracak hiçbir şeyi olmayan bir tahmindir. Uygulayabileceğiniz bir kural koyun: doğru kişilerden belirli bir sayısı mevcut özelliği gerçekten kullanana kadar yeni özellik yok.
Satmaktan kaçmak için ürün geliştirdiğimi nasıl anlarım? Özellik hakkında iki soru sorun. Kimin için ve düzelttiği duvara ne zaman çarptılar. Gerçek insanların adını ve tam anı söyleyebiliyorsanız, bu ürün çalışmasıdır. Kullanıcı varsayımsalsa ve zaman "bir gün"se, bu kaçıştır. Hareketli repolar ve uzun değişiklik günlükleri ilerleme gibi hissettirir ama kimse ürünü görmemişken hiçbir şey ölçmez.
Hiç kullanıcı yokken özellik şişmesini durdurmak için iyi bir kural nedir? Doğru kişilerden sabit bir sayısı elinizdekini kullanana kadar ürünü dondurun. Küçük ve gerçek bir sayı seçin, örneğin yirmi. "Kullandı", bir sayfayı ziyaret ettikleri değil, kaydolup etrafa tıkladıkları anlamına gelir. Ancak sayıya ulaştıktan sonra ne yaptıklarını okur ve en çok istenen şeyi yaparsınız. Sonra sayaç sıfırlanır ve yeniden başlarsınız.
Gurur duyduğunuz özellikler, kafanızın dışındaki birinin onlara dokunmak için bir nedeni olana kadar sizden başka herkese görünmezdir. Bu bir ürün geliştirme sorunu değil ve ürün geliştirme sorununu zaten çözdünüz.
Temiz bir bitirme hissi olmayan tek görev bu ve temiz bir bitirme hissi olana sürekli kaybetmesinin nedeni de tam olarak bu. Bu hafta o kapıyı kendi önünüze koyun ve kararı ona bırakın.